Yeah, sa tingin ko ganun na nga. Naiinis ako sa sarili ko sa mga bagay na hindi ko napanindigan. Talkshit. Sige, magalit yung magagalit, mainis yung maiinis. And I'm really sorry. Hindi ko man nagustuhan ang mga kinalabasan, pero yun na eh. Ayokong ipagpilitan ang isang bagay na wala na. Ayoko ding manloko ng tao. Feeling ko tuloy ang sama ko. Ang magagawa ko na lang eh, wala. Marahil bumitaw na ako. Pero hindi pa yun sapat para kumapit sa panibago. Nagegets nyo ba ako? Mabuti na yung ganito. Para lang maayos at walang masamang sabihin ang iba, ako lang dapat mag-isa. Happiness diba? Kaya ko to. Ako pa! 15 years and still counting.